خواجه شیرازی

همه کس طالب یارند ، چه هشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است ، چه مسجد چه کنشت

سر تسلیم من و خاک در میکده ها

مدعی گر نکنند فهم سخن گو سر و خشت

نا امیدم مکن از سابقه روز ازل

تو چه دانی که پس پرده که خوبست و که زشت